Regalia
26 stycznia 1905 zarządca pewnej kopalni zupełnie przypadkowo znalazł skarb. Przeprowadzał właśnie popołudniową rutynową kontrolę gdy zauważył że jakiś przedmiot odbija promienie zachodzącego słońca na stromej ścianie, około metra nad głową. Skarb był olbrzymi, unikatowy i oszałamiający. Nikt przedtem ani nikt potem nie znalazł niczego tak cennego. Dla podpowiedzi umieściłem na górze strony zdjęcie trzech regaliów. Zagadka brzmi: jak nazywa się skarb, który znalazł zarządca kopalni?
Jak nazywa się skarb, o który pytam w zagadce?
Świetnie. to Cullinan – największy i najczystszy ze znanych historycznych diamentów. Diament ten został znaleziony w kopalni Premier Mine pod Pretorią. Pierwotnie miał wymiary 10×6×5 cm i ważył 3106 karatów (621,2 g). Był najprawdopodobniej jeszcze większy – wskazywała na to jego pierwotna postać: nieregularny ośmiościan z widoczną płaszczyzną odłupania. Nazwę Cullinan nadano mu od nazwiska dyrektora angielskiej spółki diamentowej Thomasa Cullinana. Minerał został zakupiony przez rząd Transwalu za równowartość 150 000 funtów szterlingów i ofiarowany w 1907 roku królowi Edwardowi VII na jego 66. urodziny. Do Londynu Cullinan dotarł zwykłą drogą pocztową, w skromnej paczce ze znaczkiem. Dla odwrócenia uwagi od rzeczywistego diamentu policja zorganizowała głośną inscenizację rozgrywającą się na pokładzie królewskiego okrętu, na którym w zaplombowanym pudle miał być przewożony diament.
Na polecenie króla amsterdamskie przedsiębiorstwo braci Asscher dokonało podziału kamienia oraz jego oszlifowania. 10 lutego 1908 roku Joseph Asscher dokonał mistrzowskiego cięcia, dzięki któremu z bryły uzyskano 9 ogromnych kamieni i 96 mniejszych. Trzech szlifierzy szlifowało pozyskany materiał osiem miesięcy.
Z uzyskanych w 1908 roku brylantów dwa największe kamienie: Cullinan I i Culllinan II król Edward VII kazał umieścić w skarbcu koronnym w Tower w Londynie. W 1937 roku wmontowano je w brytyjskie insygnia państwowe.
Bracia Asscher otrzymali od króla tytułem zapłaty 102 ze 105 kamieni. W 1910 roku małe kamienie odkupił premier Związku Południowej Afryki, Louis Botha, który podarował dwa z nich: księżnej Walii, Marii i królowej Anglii, Aleksandrze.
Niestety nie, to zła odpowiedź.
